"Peygamber" sözlükte "haber getiren" demektir. Terim anlamı: Allah'ın (cc) emir, yasak ve öğütlerini insanlara bildirmekle görevli kişiler.

Allah'ın emir ve hükümlerini peygamberlere bildirmesine vahiy; peygamberlerin bu vahiyleri insanlara aynen iletmesine tebliğ denir.

Kur'an'da peygamberler için resul (elçi) ve nebi (haberci) kavramları kullanılır. Peygamberlik görevini risalet ve nübüvvet ifade eder.

Allah (cc), gönderdiği vahiylerle insanlara kendini tanıtmış, onlara görev ve sorumluluklarını hatırlatmıştır.

Vahyin temel amacı, insanları doğru yola yönlendirerek onların dünya ve ahiret mutluluğunu sağlamaktır.

Allah, vahyin daha iyi anlaşılması ve uygulanması için peygamberlerini insanlar arasından seçmiştir. Peygamberler örnek bir kul, evlat, eş, komşu ve yönetici olarak insanlara rehber olmuştur.

İlahi kitaplar, insanların dünya ve ahirette mutlu olmaları için Allah'ın (cc) peygamberleri aracılığıyla gönderdiği kitaplardır. Bu yüzden onlara saygı gösterilir.

Allah (cc) Tevrat, Zebur, İncil ve Kur'an-ı Kerim olmak üzere dört büyük kitap göndermiştir. Bazı peygamberlere ise suhuf (sayfalar) gönderilmiştir.

Kur'an'dan önceki kitaplar tahrif edildiği için ilk hâliyle günümüze ulaşamamıştır. İlahi kitaplara inanmak imanın şartlarındandır.

Oruç sözlükte "bir şeyden uzak durmak, kendini tutmak"tır. Terim olarak: Allah'ın (cc) rızası için tan yeri ağarmasından güneş batıncaya kadar yeme-içmeden ve bazı bedensel isteklerden uzak durmaktır.

Ramazan, hicri takvimin dokuzuncu ayıdır. Bu ayda oruç tutmak farzdır.

Kur'an-ı Kerim, ramazan ayında — Kadir Gecesi'nde — indirilmeye başlanmıştır. Bu yüzden ramazana "Kur'an ayı" da denir.

Ramazan ve oruçla ilgili başlıca kavramlar: sahur, imsak, iftar, teravih, mukabele ve fitre.

Oruca başlarken niyet edilir. Oruçlu; yalandan, kötü söz ve davranışlardan kaçınmalı, sabırlı olmalıdır.

Orucu bozan: bilerek yiyip içmek, ağız dolusu kusmak. Bozmayan: unutarak yemek, koku sürmek, kan vermek. Hasta ve yolcular tutamadıkları orucu sonra tutar (kaza orucu).

Oruç, ahlaki değerlerin kazanılmasında etkili bir ibadettir. İnsan olumsuz durumlar karşısında duygularını kontrol ederek sabırlı olmayı öğrenir.

İftar davetleri, fitre ve sadakalar; yardımseverlik, cömertlik ve dayanışma duygularını güçlendirir. Oruç tutan, aç kimselerin hâlinden anlar ve paylaşır.

Oruç, nimetler için şükretmeyi ve israftan kaçınmayı öğretir. Sağlık açısından da faydalıdır; manevi yönden insanı temizler.

Doğruluk; söz, davranış ve niyet bakımından dürüstlük ve iyilikten yana olmaktır. Güven, adalet ve samimiyet gibi erdemleri kapsar.

Verdiği sözde duran, emaneti koruyan ve insanları aldatmayan bireyler toplumda değer ve güven kazanır.

Yalan; düşmanlığa ve sosyal barışın bozulmasına yol açar. Doğruluk peygamberlerin temel özelliğidir; Hz. Peygamber "el-emin" diye anılmıştır.

Merhamet; şefkat gösterme, acıma, yumuşak huylu olma, affetme ve bağışlamadır. Sevgi, şefkat ve vicdanla ilişkilidir.

Kur'an'da merhamet genellikle "rahmet" kelimesiyle ifade edilir. Allah'ın Rahman ismi dünyada bütün varlıklara, Rahîm ismi ahirette inananlara merhametini ifade eder.

Merhamet empatiyi geliştirir; kin, kibir ve nefretin önüne geçer. Toplumda güven, huzur, dayanışma ve paylaşmayı artırır.

Adap, edep kelimesinin çoğuludur; örf ve âdet hâline gelmiş iyi-güzel davranışlardır. Nezaket, insanlara kibar ve saygılı davranmaktır.

İslam, hayatın her alanında ölçülü olmayı tavsiye eder. Adap ve nezaket kuralları üç alanda öne çıkar.

Vatan; bir milletin hâkim güç olarak yaşadığı, sınırları belli toprak parçasıdır. Millet; aynı topraklarda yaşayan, din-dil-tarih birliği olan topluluktur.

Bağımsız bir vatanda insanlar dilini özgürce konuşur, ibadetlerini serbestçe yapar, örf ve âdetlerini yaşatır.

Vatanı korumak İslam'ın emridir. Bu uğurda öldürülen mümine şehit, savaşıp sağ dönene gazi denir.

Hz. Muhammed'in (sav) doğduğu dönemde putlara tapma, soyla övünme, adaletsizlik ve zayıfları ezme yaygın olduğu için bu zamana Cahiliye Dönemi denir.

Dinî hayatta en yaygın inanış putperestlikti; ayrıca tevhide inanan hanifler ve az sayıda Hristiyan vardı.

Hz. Muhammed'in (sav) soyu Hz. İsmail'e dayanır. Babası Abdullah, annesi Amine'dir. Babası o doğmadan önce vefat etti.

20 Nisan 571'de Mekke'de doğdu; dedesi ona "Muhammed" adını verdi. Diğer isimleri Ahmed ve Mustafa'dır.

Sütannesi Halime'nin yanında, sonra annesi, dedesi Abdülmuttalib ve amcası Ebu Talib'in yanında büyüdü. Çocukluğunda saygılı, çalışkan ve yardımsever olarak tanındı.

Hz. Muhammed (sav) gençliğinde doğruluğu ve güvenilirliğiyle tanındı; ona "el-emin" denildi.

Haksızlığa uğrayan Yemenli bir tüccarın olayı üzerine kurulan Hilfülfudul ("erdemlilerin sözleşmesi") topluluğuna yirmili yaşlarında katıldı; mağdurlara yardım etti.

Kâbe onarımında Hacerülesved'i yerleştirme anlaşmazlığını, taşı bir örtüyle her kabileye taşıtarak adaletle çözdü.

Din, örf ve âdetlerimizi şekillendirmiştir. İsim koyma, mevlit, asker uğurlama, bayramlaşma, kandil geceleri ve sadaka taşı, zimem defteri, vakıf gibi yardımlaşma gelenekleri bunun örnekleridir.

Edebiyatta din; tevhit, münacat, naat ve mevlit gibi yeni türlerin doğmasını sağlamıştır.

Musikide dinin izleri ezan, kamet, sela, salavat, tekbir ve ilahi ile görülür.